po wywiadu części pierwszej

– I co? to już koniec?
– Tego tak… To znaczy jest jeszcze zwiastun drugiej części, ale najpierw jest opowieść Konia – „Zwyczajne życie”… Ale powiedz czy Ci się podobało?
– W sumie całkiem ciekawe… Może na początku nie bardzo czułam ten klimat, ale później się rozkręciło…
– Prawda?… Ja miałam podobnie…
– No to pokaż tą opowieść teraz.
– Tylko to jest trudniejsze…
– To znaczy?
– No… Bardziej męczące… Ciekawe i rozwijające… ale czasami nużące… Choć są też fragmenty, które się szybko czyta…
– Hmm… To tak średnio zachęca…
– Nie… Naprawdę warto to przeczytać… Tylko może najpierw zrób sobie chwilę przerwy… Możemy skoczyć popływać i jak wrócimy to przeczytasz resztę…
– Nie… chyba spróbuję od razu… Poradzę…
– Jak uważasz… Ja w każdym razie idę pływać… A Ty nie mów później, że Cię nie ostrzegałam… Aha, i nie poddawaj się jak trafisz na te trudniejsze fragmenty… Albo się poddaj i znajdź mnie w wodzie, będę pływała przy brzegu…
– Haha… Spoko… A czy on wie, że Ty tak zachwalasz ten fragment jego opowiadania?
– Pewnie. Też mu to mówiłam, że to ciężkie co napisał… I stwierdził, że ok. To znaczy, że przecież nie musi mi się to w całości podobać…
– No pięknie… Dobra, daj już to, bo się zaraz rozmyślę…
– Trzymaj… I powodzenia… A jakby co, wiesz gdzie mnie szukać…
– Ok.

zwyczajnezycie
„Zwyczajne życie”

***

– Hej… Mówię Ci jaka super woda…
– Aha…
– Ty płaczesz? Skończyłaś…
– Uhm…
– No… Mówiłam Ci…
– Mówiłaś… I miałaś rację… Wymagające… I smutne…
– No…
– No… I co teraz?
– Hmm… To zależy od Ciebie… Pamiętaj o prawdzie małego panka… Jest czas na to, żeby się smucić i czas na to, żeby się uśmiechnąć…
– Hmm… Tak… A ten zwiastun też taki jest?
– Nie. Zwiastun jest zdecydowanie lżejszy. Wiesz, to kilka fragmentów tego co będzie ostatecznie w drugiej części wywiadu.
– Hmm… To może to przeczytam od razu… tak na zmianę nastroju…
– Pewnie. To krótkie jest…
– No dobrze. To pokaż…

wcd
wywiadu część druga – zwiastun